استاد شهید مرتضی مطهری در تحلیل جامعهشناختی خود پیرامون تغییر کارکرد ازدواج، با نقد فرهنگِ غربزده در تسهیل کامجوییهای خارج از خانواده، هشدار داد که این پدیده، ازدواج را از یک «آرزوی شیرین و پایان انتظار» به یک «محدودیت و محرومیت» تبدیل کرده است.
در قدیم یکی از شیرینترین آرزوهای جوانان ازدواج بود. جوانان پیش از آنکه به برکت دنیای اروپا کالای زن این همه ارزان و فراوان گردد «شب زفاف را کم از تخت پادشاهی» نمیدانستند.
ازدواج در قدیم پس از یک دوران انتظار و آرزومندی انجام میگرفت و به همین دلیل زوجین یکدیگر را عامل نیکبختی و سعادت خود میدانستند، ولی امروز کامجوییهای جنسی در غیرکادر ازدواج به حد اعلی فراهم است و دلیلی برای آن اشتیاقها وجود ندارد... تفاوت آن جامعه که روابط جنسی را محدود میکند به محیط خانوادگی و کادر ازدواج قانونی، با اجتماعی که روابط آزاد در آن اجازه داده میشود این است که ازدواج در اجتماع اول پایان انتظار و محرومیت، و در اجتماع دوم آغاز محرومیت و محدودیت است.
منبع: استاد مطهری، مسئله حجاب، ص۸۲
نظر شما